İnsan Bir Araç mıdır Yoksa Amaç mı?

Bir insanı başka bir insanın maddi çıkar aracı olarak düşünmek kulağa kötü geliyor değil mi? Peki iyilik yapmak için için, doğru olanı yapmak için veya başka nedenlerle araç olduğunu söylesem kulağa daha iyi gelir bence. Bu arada burada iyilikten kastım vicdanı iyilik değil doğru olduğunu bildiğin şeyi yapma ki vicdani iyilik olmasında da bence büyük bir sorun yok. Bazılarının aklına kendimi amaç mı araç mı olarak gördüğüm gelebilir. Eğer ben de doğru olanı yapmış olacaksam bir başkasının iyilik için beni araç olarak kullanmasının çok sıkıntı olacağını düşünmüyorum zaten Allah iyi olan şeylerden razıdır eğer kişi Allah rızasını 2. plana atıp beni amaç olarak görüyorsa kimseye kafir demek benim haddim değil ama bana şirk gibi geliyor. Fakat dürüst olacağım benim burada yaptığım bir hata var. İnsanları amaç olarak görmeyince şöyle bir durum ortaya çıkıyor: Birisi benden yardım istiyor yardım ediyorum ama şunu da ister misin diye sormuyorum çünkü bilinçaltım şöyle diyor: Yardım ettim görevimi tamamladım. Bu sebeple bir arkadaşım bana şu konuda da yardım istersen söyleyebilirsin demişti. O arkadaşıma minnettarım.